Embed

Kedilerim ve Ben

Severek bakarım yıllardır bu sevimli yaratıklara..Bir çok kediye sahip oldum hayatım boyunca ve keyifle ilgilendim hepsiyle..En son sahip olduklarımın hikayesi üzücü başladı 

benim için.

Cami avlusunun kapısında gördük mahallemizin kedisi Elmas'ı bir gün 2 bebesiyle..ne yapacak nereye götürecek diye izlerken evimin balkonundan, cami cemaatinden bir dedenin kedileri kutuya koyup bizim garaja taşıdığını izledik. Daha ayaklarının üzerine bile basamayan yavruları bırakamazdım böyle uluorta..Aldık yavruları ve annesini evimize ve balkonumuzda eski bir şifonyerin içine yerleştirdik..

Anne kedinin huzursuz davranışlarından yavruların 2 ile sınırlı olmadığını anlayan Göksel kardeş gidip caminin 2. katından 2 minicik yavru daha getirdi.

Artık huzurla yatıyordu Elmas çocuklarına sarılıp..Biz de kızımla yıllar sonra kedi sahibi olmaktan çok mutluyduk.

Çok uzun sürmedi sevincimiz.Elmas bir gece yavrularının yanına gelmedi ve ertesi gün evimin alt katındaki dükkanımın önüne perişan vaziyette arka ayaklarını sürükleyerek geldi..Arkadaşımın babasının da yardımıyla Elmas'ı hemen hastaneye götürdük fakat daha yoldayken solunumu duran kedimizi ne yazıkki kaybettik.

Biberon ile verdiğim keçi sütü ile beslediğim minik yavrulara bir de kimsesiz bir ağabey bulduk komşumuzdan..Safran koyduk bizimkilerden 2 hafta kadar büyük olan ağabeyin adını..Bebeklerimize tabaktan yemek yemeyi öğretir diye düşündüğümüz Safran bebekleri kıskanıp onlarla beraber biberon kullanmaya başladı..Kırmadık sarışın ağabeyimizi, onu da besledik biberonla...

Şimdi yaklaşık 3,5 aylık oldular ve kendileri besleniyorlar..Benden başka anne hatırlamadıkları için kucağımda uyumak istiyorlar hala karınlarını doyurunca..

Pekmez, Kediş, Kehirbar ve Gümüş koyduk bebelerin adlarını..Bir de Ağabeyimiz Safran var tabi..

Bir kaç günde bir komşumuz Kadriye Teyze ve kedi sever oğullarını ziyerete gidiyorlar..Yıkanıp kurulanıp geri geliyorlar..

Bayramda 2 tanesini sahiplendirmeyi planlıyoruz..Kısmetse İznik' te bir bahçeli bir köy evinde devam edecekler hayatlarına..

Onlardan nasıl ayrılacağımı bilmiyorum ama şehir hayatındansa orada daha mutlu olacaklarına inanıyorum..

Diğer üçüne de yuva bulmayı ümit ediyorum..

 

 

Yorum Yaz
Bu içeriği paylaşın!
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !